العبد ذنبا جدد له نعمة فيدع الاستغفار فهو الاستدراج » يعنى هر گاه بجا بيارد بنده گناهى را تازه كند براى او نعمتى را پس آن بنده ازين مغرور شود و واگذارد استغفار را و اينست معنى استدراج درين قول خداى تعالى وَ أُمْلِي لَهُمْ و مهلت دهيم مر ايشان را و تعجيل در عقوبت نكنيم إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ كه بدرستى كه عقوبت من محكم و استوار است كه هيچ چيز دفع آن نتواند كرد و اين آيه بعينها در سورهء مباركهء اعراف مذكور است و در آن سوره زياده از آنچه درين جا سمت گذارش يافته با وجه تعبير بكيد بقيد كتابت در آمده و بعد ازين بطريق توبيخ مىفرمايد كه : [ سوره القلم ( 68 ) : آيات 46 تا 52 ] أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ( 46 ) أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ( 47 ) فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَ لا تَكُنْ كَصاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نادى وَ هُوَ مَكْظُومٌ ( 48 ) لَوْ لا أَنْ تَدارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَراءِ وَ هُوَ مَذْمُومٌ ( 49 ) فَاجْتَباهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 50 ) وَ إِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ ( 51 ) وَ ما هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ ( 52 ) أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً آيا طلب ميكنى تو ايشان را مزدى براى دعوت ايشان بر دين حق فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ تا آنكه ايشان از غرامت و اداء آن اجر گرانبار باشند و طاقت دادن آن نداشته باشند يا اعراض كنند از تو أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ يا نزد ايشان علم غيب است يعنى آيا نزد ايشان لوح المحفوظ است كه در آنجا دليلى باشد بر صحت آنچه دعوى ميكنند از تساوى رتبهء ايشان با رتبهء مسلمانان فَهُمْ يَكْتُبُونَ پس ايشان از آن لوح المحفوظ بنويسند و بطنا بعد بطن آن نوشته را نگاهدارند پس خطاب به پيغمبر خود كند كه فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ بعد ازين صبر كن مر حكم پروردگار خود را در مهلت دادن كافران و تعجيل در عذاب ايشان ننمودن چه علم پروردگار بر امورى چند محيط